My Translation.

પોતાની હયાતીને ઓળખવા માટે
પડઘાઓ રમનારા મારા મિત્રો
તમારો અવાજ ક્યાં છે ?
અવાજનો ઉદય તો સૂર્યની જેમ થતો હોય છે.
અવાજ આકાશમાં ઊગે છે અને પૃથ્વી પર પ્રસરે છે.
બર્થડે પાર્ટીના રંગીન ફુગ્ગાઓ, એ અવાજ નથી,
શબને સ્મશાને લઇ જતા ડાઘુઓની રામધૂન, એ અવાજ નથી,
અવાજ ખુલ્લી છાતીનો દરિયો છે.
પડઘાઓના રણમાં
અવાજનું મૃગજળ ક્યારનું ચળક્યા કરે છે.
તે તમે રૂના હરણની જેમ ભટક્યા કરો છો !
તમને તરસનું તીર પણ વીંધી શકે એમ નથી.
તમારી હયાતીને તમારે ઓળખવી હોય તો,
-ચૂપ રહો, મારા મિત્રો !

I got the poem from one poem collection by late Suresh Dalal. There can be various interpretations of it based on various perspectives. Here addressees are all those people who used to create fake world by big voices and noises. 

I found it interesting to translate.

So, here I am.

Your valuable Replies, editions and suggestions will be heartily welcomed.

Thanks and regards.

My Translation

Where is your voice my friends ?

To know your existence  

You play with only echoes!

A voice rises like a sun,

A voice rises in the sky and spreads over the earth.

The balloons of birthday party, is not the voice

The elegy of the corpse bearers, is not the voice

The voice is the ocean of opened heart,

The mirage of voice is beaming in the dessert of echoes...

For so long !

And you; my friend !

You entangled there like a deer of cotton

Weightless and dehydrated!

Even the arrow of thirst can’t pierce your soul

If you really want to acquaint your existence 

Then, my friends...

Please, be silent !